Choć część objawów jest wspólna dla obu rodzajów cukrzycy, z reguły ich przebieg i tempo narastania jest inny dla typu 1 i 2. Każdego, kto nie jest przekonany, czy wie, czym różnią się oba typy, zachęcam do przeczytania artykułu „Cukrzyca cukrzycy nierówna, czyli jej definicja i rodzaje”.

Objawy wspólne dla obu typów

• Poliuria, polidypsja

Bardzo często występuje u cukrzyków oddawanie większej ilości moczu (poliuria), co w konsekwencji daje wzmożone pragnienie (polidypsja) i picie większej ilości płynów. Często owe symptomy zostają przeoczone, ponieważ łatwo je sobie wytłumaczyć, np. wysoką temperaturą, przeżywanym stresem, czy piciem kawy, a u dzieci aktywnością fizyczną. Pamiętajmy, że dzienne zapotrzebowanie na wodę dla człowieka niepracującego fizycznie to ok. 1,5l. Chorzy na cukrzycę nierzadko wypijają 3, czy nawet 5l dziennie. Oczywiście nie mam tu na myśli samej wody, a wszystkie wypijane płyny: soki, herbatę czy zupę.

• Spadek masy ciała

Gwałtowne chudnięcie w początkowym okresie choroby jest bardziej charakterystyczne dla cukrzycy typu I, ale może dotyczyć też typu 2. Spowodowane jest głównie postępującym odwodnieniem, które nie jest wyrównane nawet wzmożonym piciem. Ten objaw również jest przeoczany, albo brany za coś pozytywnego (przez kogoś, kto chce schudnąć), kiedy nagle, np. w przeciągu tygodnia, straci się 2-3kg. Każdy niezamierzony ubytek wagi, tj. niezwiązany ze spożyciem mniejszej ilości jedzenia, powinien być dla nas sygnałem ostrzegawczym. Może on świadczyć nie tylko o cukrzycy, ale i o innej, groźnej chorobie rozwijającej się w naszym organizmie. Przyjęło się uważać, że niepokojący powinien być ubytek 5% masy ciała w przeciągu pół roku.