Czy to cukrzyca typu 2? Objawy, które powinny nas zaniepokoić
Cukrzyca typu 2 jest najczęściej spotykaną postacią cukrzycy, a mimo to zazwyczaj rozpoznawana jest rzadko, najczęściej przypadkowo. Jak to w życiu bywa – z reguły za późno, kiedy nie da się już nic zrobić. Świadomość objawów i odpowiednia profilaktyka może w porę skierować nas i naszych bliskich do lekarza.
Objawy ogólne
Objawy ogólne szczegółowo zostały opisane w artykule „Czy moje dziecko ma cukrzycę: objawy, które powinny nas zaniepokoić w cukrzycy typu I”. W skrócie obejmują: gwałtowny i niezamierzony spadek wagi (np. 3 kg w ciągu tygodnia), zwiększone pragnienie, nieuzasadnione wypijanie większej ilości płynów (norma to 1,5 l dziennie) oraz wydalanie większej ilości moczu.
Objawy specyficzne
Zacznijmy od tego, że w większości przypadków u chorych nie występują specyficzne objawy choroby. U reszty narastają one z reguły znacznie dłużej i nie są tak niepokojące jak w cukrzycy typu I. Najczęściej cukrzyca typu II jest rozpoznawana przypadkowo przy okazji rutynowego badania poziomu cukru we krwi. Dlatego niezmierne ważne jest regularne wykonywanie badań: u osób po 45 roku życia co 3 lata, a u osób obciążonych ryzykiem co rok. Kto należy do tej grupy? Po pierwsze, osoby, których rodzice lub rodzeństwo są chorzy. Po drugie, kobiety, u których stwierdzono cukrzycę ciężarnych lub urodziły o czasie dziecko o wadze ponad 4kg. Ostatnią grupę stanowią pacjenci, którzy mieli wykonywane badania krwi lub tzw. próbę obciążenia glukozą i stwierdzono u nich nieprawidłową glikemię na czczo lub nieprawidłową glikemię po posiłku.
Czytaj też: Jak wykryć cukrzycę?
Ponieważ przebieg cukrzycy typu II jest stopniowy, chorzy z reguły bagatelizują objawy i zgłaszają się dopiero, gdy rozwiną się powikłania.
Podobne artykuły: | Polecamy: |
