Czy sport w cukrzycy jest wskazany?
„Sport to zdrowie”- w przysłowiach kryje się mądrość narodów. Czy rzeczywiście tak jest? Czy wysiłek jest wskazany również w cukrzycy? Czy zawsze jest bezpieczny? Kilka rzeczy, o których powinna wiedzieć osoba chora na cukrzycę, chcąca regularnie uprawiać sport.
Jaki wysiłek fizyczny u cukrzyków?
Niewątpliwie wysiłek fizyczny ma korzystny wpływ na nasz stan zdrowia, ale wiąże się z tym kilka poważnych „ale”. Nie każdy rodzaj wysiłku jest korzystny. Kardiolodzy bardzo często mówią o większych korzyściach tzw. „aerobowego” (tlenowego) treningu niż „anaerobowego” (beztlenowego). Przykładem pierwszego niech będzie relaksująca jazda na rowerze, a drugiego ćwiczenia z obciążeniem na siłowni. Wymienione nazwy biorą się stąd, że w trakcie intensywnych, krótkich, ale wymagających dużego nakładu sił ćwiczeń (np. podnoszenia ciężarów), nasze mięśnie jako „paliwo” wykorzystują głównie glukozę w procesach nazwanych przez biologów i biochemików jako „glikoliza beztlenowa”. Z kolei w trakcie biegania, a więc długotrwałego wysiłku o małym natężeniu, materiałem energetycznym dla naszych mięśni są tłuszcze, spalane w procesie tzw. „oksydacji” (utleniania) tłuszczów.
Dodatkowym, bardzo ważnym czynnikiem w porównaniu obu rodzajów ćwiczeń jest ich wpływ na ciśnienie krwi. Duże i nagłe wysiłki beztlenowe (ćwiczenia na siłowni) powodują gwałtowne zwyżki ciśnienia, zwłaszcza skurczowego, natomiast wysiłek tlenowy nie powoduje tak dużego przyrostu ciśnienia, może nawet proporcjonalnie obniżyć ciśnienie rozkurczowe.
Podsumowując, z powyższych faktów wynika kilka ważnych rzeczy:
Ćwiczenia z wysiłkiem tlenowym (a więc np. biegi długodystansowe, jazda na rowerze itp.)
- są lepszym rodzajem ćwiczeń, aby zrzucić zbędne kilogramy, ponieważ to właśnie wtedy tłuszcze są najintensywniej spalane,
- taki trening jest też korzystniejszy dla ludzi chorych na nadciśnienie, powinien być jednym z obowiązkowych składowych leczenia.
Wysiłek beztlenowy (np. podnoszenie sztangi, biegi sprinterskie)
- jest bardziej obciążający dla organizmu i zmusza go do nagłego i dużego wydatku energetycznego,
- jest potencjalnie niebezpieczny dla ludzi z nadciśnieniem, osobami po udarach mózgu, z naczyniakami, żylakami lub tętniakami, gdyż zagraża pęknięciem naczyń, zawałem lub udarem.
Polecamy też: Wysiłek fizyczny zmniejsza ryzyko cukrzycy typu 2
Podobne artykuły: | Polecamy: |
