Jaki wysiłek fizyczny u cukrzyków?

Niewątpliwie wysiłek fizyczny ma korzystny wpływ na nasz stan zdrowia, ale wiąże się z tym kilka poważnych „ale”. Nie każdy rodzaj wysiłku jest korzystny. Kardiolodzy bardzo często mówią o większych korzyściach tzw. „aerobowego” (tlenowego) treningu niż „anaerobowego” (beztlenowego). Przykładem pierwszego niech będzie relaksująca jazda na rowerze, a drugiego ćwiczenia z obciążeniem na siłowni. Wymienione nazwy biorą się stąd, że w trakcie intensywnych, krótkich, ale wymagających dużego nakładu sił ćwiczeń (np. podnoszenia ciężarów), nasze mięśnie jako „paliwo” wykorzystują głównie glukozę w procesach nazwanych przez biologów i biochemików jako „glikoliza beztlenowa”. Z kolei w trakcie biegania, a więc długotrwałego wysiłku o małym natężeniu, materiałem energetycznym dla naszych mięśni są tłuszcze, spalane w procesie tzw. „oksydacji” (utleniania) tłuszczów.

Dodatkowym, bardzo ważnym czynnikiem w porównaniu obu rodzajów ćwiczeń jest ich wpływ na ciśnienie krwi. Duże i nagłe wysiłki beztlenowe (ćwiczenia na siłowni) powodują gwałtowne zwyżki ciśnienia, zwłaszcza skurczowego, natomiast wysiłek tlenowy nie powoduje tak dużego przyrostu ciśnienia, może nawet proporcjonalnie obniżyć ciśnienie rozkurczowe.

Podsumowując, z powyższych faktów wynika kilka ważnych rzeczy:

Ćwiczenia z wysiłkiem tlenowym (a więc np. biegi długodystansowe, jazda na rowerze itp.) 

• są lepszym rodzajem ćwiczeń, aby zrzucić zbędne kilogramy, ponieważ to właśnie wtedy tłuszcze są najintensywniej spalane,
• taki trening jest też korzystniejszy dla ludzi chorych na nadciśnienie, powinien być jednym z obowiązkowych składowych leczenia.

Wysiłek beztlenowy (np. podnoszenie sztangi, biegi sprinterskie)

• jest bardziej obciążający dla organizmu i zmusza go do nagłego i dużego wydatku energetycznego,
• jest potencjalnie niebezpieczny dla ludzi z nadciśnieniem, osobami po udarach mózgu, z naczyniakami, żylakami lub tętniakami, gdyż zagraża pęknięciem naczyń, zawałem lub udarem.

Polecamy też: Wysiłek fizyczny zmniejsza ryzyko cukrzycy typu 2