Wady wrodzone – jak duże jest zagrożenie?

Cukrzyca ciążowa niesie ze sobą statystycznie znaczny wzrost różnego rodzaju powikłań:

• umieralność okołoporodowa w przypadku braku prawidłowej opieki nad ciężarną jest znacznie zwiększona

• duże wady wrodzone dotyczą około 6 do 10% noworodków matek chorujących na cukrzycę przed ciążą.

Nie ma wady typowej dla dzieci matek chorych na cukrzycę. Pewne zaburzenia występują w tej grupie jednak znamiennie często.

Najczęstsze wady dotyczące płodów to:

1. wady serca
2. wady nerek
3. wady ośrodkowego układu nerwowego – wodogłowie, upośledzenie rozwoju tkanki nerwowej.

Oprócz powyższych występują również: niedojrzałość układu oddechowego, zaburzenia metaboliczne, makrosomia (czyli nadmierny wzrost płodu). Ryzyko wcześniactwa w tej grupie jest znamiennie wysokie i wynosi ok. 10-30%. Ze względu na makrosomię w grupie tej obserwujemy też znaczny wzrost urazów okołoporodowych. Do nich należą złamania kości długich i obojczyków, krwiaki pod okostną, urazy nerwów. 

Czytaj też: Jak rozpoznać cukrzycę ciążową?

Poważną grupę zaburzeń stanowią również zaburzenia metaboliczne występujące u noworodków. Składają się na nie: obniżenie poziomu glukozy i wapnia we krwi, wzrost poziomu bilirubiny oraz czerwonych krwinek.

Poród naturalny czy cesarskie cięcie?

Decyzja o rodzaju porodu następuje po analizie masy płodu, jego stanu oraz warunków budowy i stanu ciężarnej. Przy długo trwającej cukrzycy i rozwiniętych jej powikłaniach, lekarz rozważa wcześniejsze rozwiązanie ciąży. Masa ciała powyżej której występują wskazania do cięcia cesarskiego to 4000 g. Jeżeli stan matki i płodu na to pozwala, ciążę kończy się z reguły ok. 40 jej tygodnia.

Czytaj też: Jestem w ciąży i mam cukrzycę - co robić?