Kto może zachorować?

Na cukrzycę typu 1 chorują zazwyczaj dzieci i młodzież, najczęściej w wieku 10-14 lat. Rzadko zdarza się by ta choroba ujawniła się w wieku dorosłym. Osoby w starsze chorują raczej na cukrzycę typu 2, a częstość jej występowania wyraźnie rośnie powyżej 55 roku życia.

Na czym polegają różnice?

Cukrzyca typu 1 jest chorobą, w której układ odpornościowy pacjenta z niewyjaśnionych dotychczas przyczyn rozpoznaje komórki beta trzustki jako wrogów. Następnie niszczy je podobnie jak niszczy komórki bakterii czy wirusy. Komórki beta są odpowiedzialne za produkcję i wydzielanie insuliny. Gdy przestają działać zaczyna brakować insuliny.

Czytaj też: Na czym polega cukrzyca typu 1?

Inaczej wygląda powstawanie cukrzycy typu 2. Tutaj mamy do czynienia z różnymi czynnikami takimi jak otyłość, mała ilość ruchu, zła dieta czy przyjmowanie leków, które powodują, że spada wrażliwość tkanek na działanie insuliny. Zjawisko to nazywa się insulinooporność. Początkowo trzustka jest w stanie zaspokoić zwiększone zapotrzebowanie na ten hormon, ale przy wzmożonym obciążeniu dochodzi w końcu do wyczerpania się jej zasobów. Prowadzi to do wzrostu poziomu cukru we krwi.