Tabletki czy insulina - jak się leczyć?

Leczenie cukrzycy kojarzy się głównie z codziennym przyjmowaniem zastrzyków insulinowych. Jest to podstawowy i jedyny sposób radzenia sobie z występującym od początku w cukrzycy typu 1 całkowitym brakiem insuliny. Natomiast w cukrzycy typu 2 podstawowym leczeniem, obok środków niefarmakologicznych tj. dieta, walka z otyłością i odpowiedni wysiłek fizyczny, jest stosowanie doustnych leków przeciwcukrzycowych. Leczenie insuliną jest również stosowane w grupie pacjentów z tym typem cukrzycy, jednak konieczność jej stosowania następuje zazwyczaj w późniejszych fazach leczenia.

Doustne leki przeciwcukrzycowe odgrywają podstawową rolę w leczeniu cukrzycy typu 2. Dzieli je się na 2 grupy o odmiennym wpływie na gospodarkę cukrową. Pierwszą grupę leków stanowią leki hipoglikemizujące, które poprzez pobudzanie wysp trzustkowych do wydzielania insuliny, powodują uruchomienie zapasów tego hormonu i zmniejszenie w efekcie stężenia glukozy we krwi. Wspomagają w ten sposób przełamywanie insulino oporności i są lekami pierwszego rzutu. Mogą być stosowane do czasu, gdy trzustka ma nadal zdolność wydzielania insuliny. Drugą grupę leków stanowią leki antyhiperglikemiczne, które stosowane są bądź od początku, bądź w późniejszych etapach leczenia wspólnie z lekami hipoglikemizującymi, a później samodzielnie. Leki te powodują zmniejszenie produkcji glukozy przez wątrobę i nasilają jej beztlenowe przemiany, powodując również zmniejszenie stężenia w surowicy. Nie wpływają na wydzielanie insuliny przez trzustkę. Oprócz tych dwóch grup leków stosuje się środek hamujący enzym rozkładający w obrębie jelita cukry złożone tzw. α-glukozydazę, zmniejszając w ten sposób ilość wchłanianej glukozy. Lekiem tym jest akarboza.

Czytaj też: Kontrola leczenia w cukrzycy - czy dobrze się leczysz?