Peny i wkłady

Pen to specjalny wstrzykiwacz do podawania insuliny, zaopatrywany przez wkłady z określonym preparatem leku. Można go porównać do wiecznego pióra, w którym umieszcza się naboje. Na jednym końcu pena jest igła. Należy ją zmieniać co jakiś czas – zgodnie z zaleceniami producenta. Na drugim końcu natomiast znajduje się przycisk służący do uwalniania leku z pena. Wstrzykiwacz ma także pokrętło do nastawiania dawki insuliny oraz podziałkę, która pokazuje ustawioną dawkę leku. Jest również wskaźnik informujący ile leku pozostało w umieszczonym wewnątrz wkładzie. Pamiętaj, że do określonego pena pasują tylko określone wkłady. Jeśli stosujesz różne preparaty insulin do każdego preparatu potrzebujesz inny pen. Co ważne – pen otrzymasz bezpłatnie kiedy będziesz rozpoczynać leczenie insuliną. Dostaniesz go w aptece lub od swojego lekarza.

Czytaj też: Tabletki czy insulina - jak się leczyć?

Jak zrobić zastrzyk?

Wykonanie zastrzyku jest bardzo proste. Niemal każdy pacjent jest w stanie szybko się tego nauczyć. Jest też prawie całkowicie bezbolesne – przypomina ukłucie komara. Iniekcje najlepiej wykonywać w tkankę podskórną brzucha lub uda (tam gdzie jest jej dużo). Dobrze jest często zmieniać miejsce wkłuć, aby zapobiec powstawaniu zrostów. Za pomocą pokrętła, patrząc na podziałkę ustawia się określoną dawkę insuliny. Następnie chwyta się fałd skóry, wbija weń, po kątem prostym, igłę i za pomocą przycisku wstrzykuje lek. Po wstrzyknięciu należy jeszcze odczekać kilka sekund zanim wyjmie się igłę z ciała. Dzięki temu cała dawka insuliny zostanie umieszczona w tkance podskórnej, skąd będzie powoli się wchłaniać. Szybsze wyciągnięcie igły może spowodować, że część leku wypłynie na zewnątrz lub znajdzie się w płytszych warstwach skóry. To z kolei może spowodować zmianę wchłaniania leku, wywołując trudne do przewidzenia efekty.