Bardzo często słyszę takie stwierdzenie: „Jak kupię sobie pompę insulinową, to nie będę musiał/musiała już nic robić, prawda?”. Każdy diabetyk ma nadzieję, że posiadanie pompy insulinowej zwolnieni go z obowiązku pomiaru cukru oraz obliczania dawki insuliny. Niewdzięczna to rola przekreślić czyjeś marzenia i zawieść oczekiwania, ale niestety jest to nieprawda. Pompa insulinowa, wbrew wyobrażeniom niektórych, sama nie mierzy cukru i nie dawkuje insuliny. Kiedy tłumaczę te kwestie przyszłym użytkownikom pompy insulinowej, słyszę jęk zawodu: „Po co w takim razie jest pompa, w czym mi pomoże i w czym jest lepsza od tradycyjnego podawania insuliny?”.

Rozwój techniki

Od momentu wynalezienia insuliny postęp w leczeniu cukrzycy typu 1 przebiega dwutorowo. Z jednej strony dotyczy on ewolucji samej insuliny – od postaci zwierzęcej poprzez insulinę ludzką aż po nowoczesne analogi. Z drugiej, coraz lepszych metod podawania tego hormonu – od szklanych strzykawek i grubych igieł poprzez plastikowe „insulinówki”, peny aż po pompy insulinowe (te ostatnie są także coraz bardziej zaawansowane technologicznie). Mówiąc ogólnie, pompa insulinowa to najprecyzyjniejszy i najbardziej podobny do pracy naturalnego organizmu system pozwalający podawać insulinę. Nie działa on jednak bez udziału człowieka. Co więcej, ten udział musi być znacznie większy niż przy innych rodzajach insulinoterapii.

Jak działa zdrowy organizm?

Ideałem jest zdrowy organizm, który doskonale radzi sobie z utrzymywaniem właściwego poziomu cukru we krwi. Jak on to robi? Niezauważalnie dla człowieka i bardzo precyzyjnie. Przez całą dobę trzustka wydziela minimalne ilości insuliny w systemie pulsacyjnym. Ten rodzaj wydzielania pokrywa nasze zapotrzebowanie bazowe. Tutaj pierwsza uwaga – insulina jest konieczna do życia niezależnie od ilości i jakości pożywienia. Nawet jeśli całą dobę pościmy, organizm i tak wydziela insulinę.

Druga sytuacja, kiedy zdrowy organizm wydziela insulinę, wiąże się ze spożywaniem posiłków. Jak wiadomo (a przynajmniej powinno być wiadomo wszystkim diabetykom), jedzenie – w największym stopniu węglowodany, a pośrednio także białka i tłuszcze – podnosi poziom cukru we krwi. Insulina jest konieczna, aby utrzymywać ten poziom w normie. U diabetyków, z powodu jej braku (cukrzyca typu 1) bądź niewłaściwego działania (cukrzyca typu 2), poziom cukru we krwi jest wysoki. Stąd konieczność terapii, czy to środkami doustnymi, czy insuliną. Oczywiście najbardziej fascynujące i zagadkowe w zdrowym organizmie jest to, skąd on wie, ile tej insuliny należy wypuścić, kiedy i co jaki czas? Trzeba jednak pamiętać, że zdrowy organizm z równą precyzją wydziela hormon przeciwstawny do insuliny, czyli glukagon. To równowaga tych dwóch hormonów sprawia, że u osoby zdrowej poziom cukru we krwi pozostaje w normie.

Dowiedz się więcej: Jakie są wskazania do stosowania pompy insulinowej?