W cukrzycy typu 2, zbyt duży poziom glukozy we krwi nie od samego początku jest związany z brakiem insuliny. Zaczyna się od tego, że komórki organizmu tracą powoli zdolność wykorzystywania glukozy na skutek zwiększonej oporności na insulinę i nie wychwytują glukozy krążącej we krwi. Przewlekle podwyższony poziom glukozy (hiperglikemia) powoduje powikłania praktycznie we wszystkich narządach ciała, tj. oczy, nerki, serce, wątroba, naczynia krwionośne. Na szczęście można dzisiaj skutecznie przeciwdziałać ich występowaniu. Oprócz doustnych leków i insuliny nieodzowne jest leczenie żywieniowe, czyli odpowiednia dieta.

Cukry

Mówiąc o diecie cukrzycowej, na początku należy wspomnieć o cukrach, czyli węglowodanach. Cukry proste, tj. fruktoza, glukoza znajdujące się we wszystkich słodzonych produktach i wielu owocach, zwłaszcza suszonych, wchłaniają się bardzo łatwo, powodując bardzo gwałtowne podniesienie poziomu glukozy. Nie jest to odpowiednie dla dobrej kontroli cukrzycy. Dlatego też zaleca się unikanie cukrów prostych na rzecz produktów zawierających cukry złożone. Najlepszym przykładem takiego węglowodanu jest skrobia, zawarta m.in. w ziarnach zbóż, warzywach i mało słodkich owocach.

Bez obaw w diecie można stosować zielone i czerwone warzywa niskowęglowodanowe: kapusta, kalafior, ogórki, szpinak, sałata, pomidory, rzodkiewka i papryka. W przypadkach, gdy koniecznie trzeba dosładzać potrawy, należy stosować słodziki. Ilościowo poziom przyjmowanych węglowodanów powinien wynosić od 140 do 400 g. Więcej u osób bardziej aktywnych fizycznie i młodych.