Często idą w parze: otyłość i cukrzyca
Ciało osoby otyłej z przyzwyczajenia do dużych porcji, może w porę nie dać znać, że dzieje się z nim coś nie tak. Stale wydzielana przez trzustkę insulina przestaje z taką samą aktywnością działać na tkanki naszego organizmu i potrzeba jej coraz więcej, aby wykorzystać krążącą we krwi glukozę.
Otyłość i cukrzyca – co jest pierwsze?
Oba te pojęcia pozostają ze sobą w stosunku skutek - przyczyna w obie strony. Zarówno otyłość może być (pośrednią) przyczyną cukrzycy, jak i cukrzyca może być przyczyną otyłości. Wiąże się tą z nieprawidłową przemianą glukozy w organizmie człowieka chorego na cukrzycę lub na otyłość.
Wszystkiemu winna ta glukoza.
Glukoza to cząsteczka węglowodanu. Mała „cegiełka”, z której zbudowane są inne większe „mury” węglowodanów. W zdrowym organizmie służy jako cząsteczka, która jest gospodarzem energii przyswajanej razem z posiłkami – pozwala ją przyjmować, transportować, prawidłowo wykorzystywać i magazynować. Jest zatem bardzo potrzebna. Cała sztuka w tym, żeby dostarczać jej organizmowi tyle, ile potrzebuje. Jeśli organizm dostaje za dużo – zaczyna magazynować w postaci tłuszczu. Jeśli dostaje za mało – zaczyna wykorzystywać to, co było przeznaczone do innych rzeczy. Co gorsza – jeśli nagle zaczyna dostawać za mało, ze strachu przed głodem, magazynuje w postaci tłuszczu na „gorsze czasy”.
Czytaj też: Dieta w cukrzycy - z czym to się je?
Jak jest w otyłości?
Otyły człowiek przyjmuje za dużo składników pokarmowych, będących dawcami energii – zarówno tłuszczów, jak i węglowodanów. Jego ciało stopniowo zaczyna przyzwyczajać się do większych dawek glukozy – taka sytuacja nazywa się „nieprawidłowa tolerancja glukozy na czczo.” Jest to swojego rodzaju wstęp do cukrzycy. Dla chorego to znak, że trzeba coś zmienić w swoim sposobie odżywiania, gdyż jeszcze nie jest za późno na pomoc.
Podobne artykuły: | Polecamy: |



