Hipoglikemia, którą potocznie określa się jako niedocukrzenie, to zbyt niski poziom cukru (glikemii) we krwi, czyli poniżej 55 mg/dl. Spadek glikemii może prowadzić do śmierci. Organizm nie pozostaje obojętny na takie zagrożenie i uruchamia liczne mechanizmy, których działanie ma na celu podwyższenie poziomu cukru do granic bezpieczeństwa, a niejednokrotnie jeszcze wyżej (nazywamy to efektem „z odbicia”). Niestety u części chorych na cukrzycę procesy te ulegają zaburzeniu, co stanowi dla nich spore niebezpieczeństwo. Prowadzą do tego stanu m.in. powtarzające się epizody ciężkiej hipoglikemii.

Dlaczego dochodzi do glikemii?

Niedocukrzenie występuje częściej u osób z cukrzycą typu 1 niż 2, zwykle w trakcie intensywnego leczenia insuliną. Przyczyną jest najczęściej błąd dietetyczny (zbyt dużo insuliny w stosunku do zjedzonych węglowodanów) lub wykonanie wysiłku fizycznego, bez uprzedniego zabezpieczenia dodatkowym posiłkiem. Groźne może się też okazać spożycie alkoholu.

Nauczyć się rozpoznawać pierwsze objawy

Objawy z początku mogą być mało charakterystyczne, takie jak ból głowy czy nudności. Pojawiają się również sygnały świadczące o wyrzucie adrenaliny do krwi (mobilizuje cukier z magazynów); są to: drżenie rąk, poty, uczucie szybkiego bicia (tzw. kołatania) serca i głód. Na tym etapie chory jest w stanie sam sobie poradzić i przerwać nieprzyjemny epizod poprzez zjedzenie lub wypicie czegoś słodkiego. Bardzo ważne jest, żeby były to nie tylko cukry proste (czyli na przykład tabletka lub napój z glukozą), ale też złożone (np. kanapka, obiad). Zapobiega to nawrotowi hipoglikemii.

Polecamy: Marchewka czy batonik, czyli zapobiegamy cukrzycy