Jak zapobiec powikłaniom cukrzycy?

Na świecie chorych na cukrzycę jest około 140 mln, z czego ponad 2 mln to Polacy. Szacuje się, że liczba ta w najbliższych latach podwoi się. Z powodu zachodzących zmian demograficznych (starzenie się społeczeństw, wydłużenie czasu życia) coraz większe wyzwanie oraz obciążenie finansowe stanowią późne, przewlekłe powikłania, których częstość zwiększa się wraz z czasem trwania cukrzycy. Rozróżniamy powikłania mikroangiopatyczne (zmiany oczne, nerkowe, nerwowe, w tym stopa cukrzycowa) oraz makroangiopatyczne (choroba wieńcowa i zawał serca, niedokrwienie nóg, udar mózgu).

Wykryć na czas

Aby opóźnić rozwój powikłań, konieczne jest jak najszybsze rozpoznanie choroby oraz natychmiastowe wdrożenia działań leczniczych i zapobiegawczych. Niestety cukrzyca dorosłych często przebiega bezobjawowo. Zaleca się zatem czynne poszukiwanie cukrzycy. Badania przesiewowe skierowanie są do osób powyżej 45 roku życia - co 3 lata powinno się je wykonywać u wszystkich, natomiast w grupach zwiększonego ryzyka zachorowania na cukrzycę – co rok. Do tych grup należą m.in. osoby otyłe i z nadwagą, kobiety, które miały cukrzycę w czasie ciąży, pacjenci, których rodzice lub rodzeństwo choruje na cukrzycę oraz osoby z rozpoznanym tzw. stanem przedcukrzycowym.

Kto wie więcej, żyje dłużej i... lepiej

W każdym przypadku najistotniejszą rolę odgrywa właściwe od początku leczenie cukrzycy. Powinno być wielokierunkowe, wielospecjalistyczne oraz w jak najlepszej współpracy z chorym. Wymaga to nieustannej edukacji, z czego najbardziej sprawdzają się szkolenia w grupach. Obecnie wydaje się, że u chorych młodych i ze świeżo rozpoznaną cukrzycą, wyrównanie poziomu cukru we krwi, zwłaszcza w pierwszych latach choroby, powinno być rygorystyczne. Odpowiada to poziomowi hemoglobiny glikowanej (miernika kontroli cukrzycy) poniżej 6,5%.

Polecamy: Uważaj na kwasicę ketonową