Cukrzycy bardziej narażeni na udar mózgu
Udar mózgu to stan zagrożenia życia wymagający niezwłocznej hospitalizacji. Jest on szczególnie niebezpieczny dla diabetyków. Cukrzyca jest bowiem jednym z najistotniejszych czynników ryzyka udaru. Sytuację diabetyków może polepszyć jedynie wieloczynnikowe działanie profilaktyczno-lecznicze. Jak zmniejszyć ryzyko udaru?
O udarze mózgu mówimy wtedy, gdy objawy zaburzonej funkcji mózgu trwają dłużej niż dobę. Zaliczamy do nich nagle występujące problemy z mową lub widzeniem, utratę możliwości poruszania jedną kończyną lub połową ciała albo utratę czucia w tych obszarach. Jeżeli objawy takie pojawiają się krótkotrwale, podejrzewamy tzw. przemijający napad niedokrwienia mózgu (w skrócie TIA). Często jest on zwiastunem mającego się dokonać w najbliższych tygodniach lub miesiącach pełnego udaru.
Dlaczego dochodzi do udaru?
Przyczyną udaru są zmiany w naczyniach krwionośnych. Najczęstszą formą udaru, stanowiącą 80% wszystkich przypadków, jest udar niedokrwienny, gdzie mamy do czynienia z niedostatecznym dopływem krwi do mózgu przez chorobowo zwężone lub zamknięte tętnice.
Udar mózgu u chorych na cukrzycę wynika z przyśpieszonego rozwoju miażdżycy, która pojawia się częściej i wcześniej niż zwykle. Zaliczamy go, podobnie jak zawał mięśnia serca, do grupy powikłań makroangiopatycznych, co oznacza, że uszkodzenia lokalizują się w dużych naczyniach, na podłożu miażdżycy. Obliczono, ze stopień zaawansowania zmian miażdżycowych u cukrzyka odpowiada zmianom u osoby bez cukrzycy średnio o 10 lat starszej!
Smutne statystyki
Udar mózgu jest trzecią przyczyną umieralności, a pierwszą – trwałego inwalidztwa u osób po 40 roku życia. Jest też drugą przyczyną umieralności chorych na cukrzycę. Cukrzyca uważana jest za jeden z najistotniejszych czynników ryzyka, zaliczanych do kategorii modyfikowalnych, czyli takich, na które mamy wpływ. Jej obecność wpływa na rokowanie i przeżycie, a także częstość trwałych zmian poudarowych (np. otępienia).
Podobne artykuły: | Polecamy: |
