Na czym polega kwasica?

O kwasicy ketonowej mówimy wówczas, gdy w organizmie pojawia się znaczny niedobór insuliny. W takiej sytuacji organizm potrzebując energii, spala tłuszcze zamiast glukozy. Produktem ubocznym spalania tłuszczu jest aceton i ciała ketonowe. W konsekwencji jego spalania poziom glukozy we krwi jest niski, natomiast pojawia się niewielka ilość ciał ketonowych tzw. aceton głodowy. Niektóre narządy potrafią wykorzystywać tłuszcz jako materiał energetyczny, co często ma miejsce także u osób zdrowych, na przykład podczas snu lub rano, gdy zbytnio zwlekamy ze zjedzeniem śniadania. Jego stężenie w surowicy u zdrowych osób stosujących prawidłową dietę nie przekracza 0,2 mmol/l. Przy cukrzycy sprawa się nieco komplikuje, a wysoki poziom glikemii i ciał ketonowych może pojawić się jednocześnie. Jeżeli stwierdzamy jednoczesny wysoki poziom ketonów i cukru, wówczas mamy pewność, że przyczyną takiego stanu jest nie tyle zwykły głód, co znaczący niedobór bądź całkowity braki insuliny. Taka sytuacja często ma miejsce w momencie zdiagnozowania cukrzycy typu pierwszego, co może doprowadzić nawet do śpiączki cukrzycowej, spowodowanej właśnie nadmiernym zakwaszeniem organizmu.

Niedobór insuliny w kwasicy

W niniejszym tekście skoncentrujemy się na kwasicy ketonowej spowodowanej niedoborem insuliny. Jak wiadomo – jest ona kluczem umożliwiającym wejście cukru do komórek i pobranie energii z glukozy. Bez insuliny błona komórkowa jest szczelna i nie przepuszcza cząsteczek glukozy do wnętrza komórki. Chociaż cukier krąży we krwi, to organizm nie może go wykorzystać, więc rekompensuje braki energii spalaniem tłuszczów. Produktem ubocznym tego spalania są związki ketonowe. Im jest ich więcej, tym odczyn krwi staje się bardziej kwaśny.