Analogi insuliny są to cząsteczki insuliny, które zostały otrzymane w procesach biotechnologicznych. Są one podobne do naturalnie wydzielanej insuliny. Rozróżniamy analogi długo- i krótkodziałające. Choroby metaboliczne są to schorzenia wrodzone, będące efektem zaburzonych procesów metabolicznych. Zaburzenia metabolizmu mogą dotyczyć wielu procesów zachodzących w organizmie. Najczęstszą chorobą metaboliczną jest cukrzyca. Rzadziej występują: fenyloketonuria, bielactwo, alkaptonuria, galaktozemia, hipercholesterolemia czy dna moczanowa.
Ciała ketonowe są produktami spalania tłuszczów w organizmie. Powstają one w wątrobie w efekcie ketogenezy. Ciała ketonowe w wysokim stężeniu mogą pojawić się we krwi podczas stosowania diety wysokotłuszczowej, głodzenia, źle kontrolowanej cukrzycy. Do ciał ketonowych należą: aceton, kwas acetooctowy oraz kwas betahydroksymasłowy Cukrzyca ciężarnych jest to stan podwyższonego stężenia glukozy we krwi, który wystąpił po raz pierwszy podczas trwania ciąży. Powikłania cukrzycy w czasie ciąży mogą być bardzo groźne, dlatego należy jak najszybciej wdrożyć leczenie. W celu wykrycia cukrzycy ciążowej przeprowadza się test glikemii w I trymestrze ciąży. Jeżeli wynik jest prawidłowy, kolejne badanie przeprowadza się miedzy 24. a 28. tygodniem ciąży. Gdy poziom cukru we krwi przekracza 100mg/dl przeprowadzany jest test OGTT. Cukrzyca insulinoniezależna nazywana również cukrzycą typu 2 to choroba metaboliczna. Trzustka osób chorych na cukrzycę typu 2 wydziela insulinę. Może ona jednak być wydzielana w nieprawidłowy sposób lub w zbyt małej ilości. Inną przyczyną podwyższonego poziomu glukozy we krwi może być insulino oporność komórek organizmu. Cukrzyca typu 2 leczona jest zazwyczaj lekami przeciwcukrzycowymi. Cukrzyca insulinozależna zwana inaczej cukrzycą typu I jest chorobą autoimmunologiczną. W wyniku procesu autoagresji dochodzi do uszkodzenia komórek beta trzustki i zatrzymania wytwarzania insuliny. Chorzy na cukrzycę typu I muszą przyjmować insulinę w zastrzykach. Glukometr jest urządzeniem, które służy do pomiaru poziomu glukozy we krwi. Aby dokonać pomiaru, nakłuwamy palec i pobieramy kroplę krwi włośniczkowej, która umieszczamy na pasku pomiarowym. Glukoza jest jednocukrem - dekstrozą. W naszym organizmie każdy spożyty wielocukier przekształcany jest w glukozę, która wykorzystywana jest przez komórki jako produkt energetyczny. Nadmiar glukozy przechowywany jest w organizmie człowieka w formie wielocukru: glikogenu. Hiperglikemia oznacza podwyższony poziom glukozy we krwi. Pojawia się ona u osób ze źle prowadzoną cukrzycą lub u osób, które nie zostały jeszcze zdiagnozowane i nie wprowadzono u nich odpowiedniej terapii. Do objawów hiperglikemii należą: zwiększona częstotliwość oddawania moczu, wzmożone pragnienie, świąd skóry, częste infekcje, problemy z widzeniem i długotrwałe gojenie się ran. Hipoglikemia oznacza obniżony poziom glukozy we krwi. Może być ona efektem głodzenia, podania zbyt wysokiej dawki insuliny osobie chorej na cukrzycę, przyjęcia zbyt dużej dawki leków przeciwcukrzycowych, spożycia alkoholu czy niedostosowania wielkości posiłku do wykonywanego wysiłku fizycznego. Objawami hiperglikemii jest osłabienie, drżenie rąk, uczucie niepokoju, poty, senność, zaburzenia krążenia, śpiączka.
